بازدید کننده گرامی! خوش آمدید. جهت دسترسی به تمام امکانات تالارهای گفتگو، لازم است با نام کاربری خود وارد شوید و اگر ثبت نام نکرده اید، ثبت نام نمایید. جهت ثبت نام اینجا را کلیک کنید.
 
راهنمایی: برای انتخاب تالار مورد نظر و مشاهده مطالب مرتبط با موضوع خود ، به صفحه اصلی تالارهای گفتگو بروید.
کانال خریداران و فروشندگان مواد پلاستیک آمار معاملات و عرضه های مواد پلیمری در بورس کالا را از طریق تلگرام دریافت کنید
تاریخ امروز 18 آگوست 2018, 13:49




پاسخ به موضوع  [ 2 پست ] 
 افزایش سرمایه شرکتها 
نویسنده پیام
آواتار کاربر

عضو: 24 نوامبر 2007, 14:48
پست ها: 44
همانطور که از نامش پیداست عبارتست از افزایش سرمایه اسمی شرکت که به دنبال آن تعداد سهام شرکت و جمع حقوق صاحبان سرمایه افزایش می یابد.

معمولا شرکتها در مواقعی که احتیاج به نقدینگی برای انجام فعالیتهای جدید و یا توسعه و رشد فعالیتهای قبلی دارند اقدام به افزایش سرمایه می نمایند . اصولا افزایش سرمایه باعث کاهش سود هر سهم می گردد و در نتیجه قیمت سهم نیز با افت مواجه می گردد .

حال این سوال پیش می آید که آیا افزایش سرمایه به نفع سهامداران قبلی است یا خیر ؟ شرکتها می بایست مبلغی را که از محل افزایش سرمایه بدست می آورند در محلی سرمایه گذاری کنند که بتواند برای شرکت سود آوری ایجاد کند که در این حالت افزایش سرمایه باعث رشد سود و در نتیجه افزایش قیمت سهام شرکت می گردد .

معمولا هنگامی که شرکت افزایش سرمایه می دهد قیمت سهم تقریبا به همان نسبت درصد افزایش کاهش می یابد ولی در صورتی که سرمایه گذاریهایی که از محل این افزایش نموده به ثمر برسد برای شرکت منبعی برای ایجاد سود خواهد شد مسلما با رشد سود شرکت قیمت سهم نیز افزایش پیدا می کند .

پس این سوال که آیا افزایش سرمایه به نفع سهامداران است یا خیر؟ بحث مفصلی دارد که به روش انجام آن و مدت زمان به سر انجام رسیدن طرحهای در دست اجرای شرکت از محل این افزایش سرمایه بستگی دارد ولی بطور کلی بر خلاف تصور برخی، افزایش سرمایه شرکت ها در کوتاه مدت نفعی برای سهامداران ایجاد نمی کند و اصولا اثر آن در بلند مدت خواهد بود . (بحث شرکتهای سرمایه گذاری در این مورد جداست)

معمولا پس از پیشنهاد هیئت مدیره و ارائه طرح توجیهی افزایش سرمایه و مشخص نمودن روش و محلی که مبلغ حاصل از افزایش سرمایه قرار است در آنجا سرمایه گذاری شود این افزایش به میزان مشخص (مثلا 100% ) به تصویب مجمع می رسد .

پس از آن این افزایش سرمایه در اختیار هیئت مدیره قرار می گیرد و هیئت مدیره پس از طی مراحل قانونی و جلب رضایت سازمان بورس در مجمع دیگری اقدام به ثبت این افزایش در یک یا چند نوبت می نماید .


اصولا افزایش سرمایه به سه طریق امکان پذیر است .

1- افزایش سرمایه به روش جایزه :
همانطور که می دانیم معمولا شرکتها مقداری از سود سالیانه خود را در حساب اندوخته ذخیره می نمایند و در زمان مقتضی با انتقال موجودی این حساب به حساب سرمایه و انتشار اوراق سهام جدید ، سرمایه اسمی شرکت را افزایش می دهند و سپس اوراق سهام جدید را به نسبت سهام قبلی بین سهامداران توزیع می نمایند .

چون در این حالت سهامداران پولی بابت اوراق جدید پرداخت نمی نمایند لذا اصطلاحا به ان افزایش سرمایه به روش جایزه میگویند. در این حالت معمولا نسبت کاهش قیمت سهم بعد از افزایش کمی کمتر از نسبت افزایش سرمایه است .

بعنوان مثال یکی از شرکتهایی که به تازگی به این روش افزایش سرمایه داده است سرمایه گذاری ملی ایران بود که سرمایه خود را به میزان 2050 میلیارد ریال افزایش داد که این مبلغ را از محل سود تقسیم نشده و مطالبات سهامداران تامین نمود . این شرکت حدودا 241 درصد افزایش سرمایه داد ولی با توجه به اینکه قیمت این سهم قبل از مجمع 6851 ریال و بعد از ان 2206 ریال شد می توان دید که با وجودی که افزایش این شرکت حدود 241% بوده ولی افت قیمت آن با نسبت حدودا 210% بوده است .

2- افزایش سرمایه از محل آورده نقدی :
زمانی که شرکت اندوخته ای جهت افزایش سرمایه در اختیار ندارد و جهت ایجاد نقدینگی قصد افزایش سرمایه را داشته باشد می تواند از این روش برای افزایش سرمایه استفاده کند. (توضیح اینکه گاهی شرکتها مقداری از مبلغ افزایش سرمایه را بصورت اندوخته دارند ولی این مقدار برای افزایش مورد نظر کافی نیست در این حالت شرکت می تواند از روش اول و دوم همزمان مبلغ افزایش سرمایه را تامین کند . )

در این حالت شرکت به هر سهامدار به نسبت تعداد سهام قبلی امتیازی جهت خرید سهام جدید می دهد که اصطلاحا به ان حق تقدم میگویند . پس از ثبت افزایش به این روش برگه های حق تقدم به آدرس سهامداران ارسال می گردد . سهامداران پس از دریافت برگه های حق تقدم در صورت تمایل مبلغ اسمی سهام متعلقه (که تعداد آن در برگه حق تقدم مشخص می شود ) را در مهلت مقرر به حساب شرکت واریز نموده و پس از مدتی ( معمولا از یک تا چهار ماه ) برگه های سهام جدید به سهامداران داده می شود .

در صورتی که سهامدار به هر علتی مایل نباشد از امتیاز حق تقدم خویش استفاده نماید می تواند این امتیاز را به دیگری واگذار نماید . برای اینکار می بایست با مراجعه به کارگزاری و تکمیل فرم درخواست فروش تقاضای فروش حق تقدم خود را بنماید .

خریداران برگه های حق تقدم می بایست علاوه بر پرداخت مبلغی که بابت خرید حق تقدم به فروشنده می پردازند مبلغ اسمی تعداد حق تقدم خریداری شده را نیز به حساب شرکت واریز و به انتظار دریافت برگه های سهام بمانند .

معمولا با توجه به اینکه تبدیل برگه های حق تقدم به برگه سهم مدتی بطول می انجامد و در طول این مدت امکان خرید و فروش روی آن وجود ندارد و به نوعی پول پرداختی بابت آنها تا زمان تبدیل شدن به سهم بلوکه می گردد تفاوت قیمت برگه حق تقدم با قیمت سهام شرکت در بازار کمی بیشتر از 1000 ریال (مبلغ اسمی سهم ) می باشد . که این اختلاف قیمت با انتظارات بازار نسبت به آینده سهم و سابقه شرکت در مدت زمان ارسال برگه های سهام جدید رابطه معکوس دارد و هر چه قدر دید بازار نسبت به آینده شرکت و سابقه شرکت در ارسال برگه های سهم مثبت تر باشد تقاضا برای خرید آن بیشتر و در نتیجه این اختلاف قیمت کمتر می شود.

در زمانی که بهر دلیلی سهامداری از حق تقدم خود استفاده ننماید و یا به علت نداشتن آدرس پستی دقیق نزد شرکت موفق به دریافت برگه حق تقدم خود نشود شرکت پس از فروش این برگه ها در بازار وجه آن را در حساب سهامدار نزد شرکت نگهداری می نماید .

مثال : فرض کنید شرکتی با سرمایه 10000 میلیون ریال منقسم به 10 میلیون برگه سهم افزایش سرمایه ای به میزان 100% را در نظر دارد . در این حالت به هر یک از سهامداران معادل سهام قبلی شان امتیاز حق تقدم تعلق میگیرد (به ازاء هر1 سهم 1 سهم جدید ) و سهامداران پس از واریز 1000 ریال برای هر حق تقدم صاحب یک سهم جدید می گردند .قیمت سهم پس از بازگشایی معمولا اینگونه محاسبه می شود که در ارزش بازار هر یک از سهامداران از شرکت مزبور تغییری حاصل نشود .فرضا اگر قیمت سهم قبل از مجمع 5000 ریال بوده باشد با توجه به اینکه بابت هر سهم 1000 ریال پرداخت شده دارنده هر یک سهم در گذشته اکنون دارای 2 سهم میباشد که هر یک از انها دارای ارزش حدودا 3000 ریال در بازار است .

حال فرض کنید شرکت مزبور مبلغ 5000 میلیون ریال بصورت اندوخته دارد . برای افزایش سرمایه 100 درصدی نیاز به 5000 میلیون ریال دیگر دارد که در این حالت سهامداران به ازاء پرداخت 500 ریال برای هر سهم معادل سهام قبلی خود سهام جدید دریافت می کنند .در این حالت اصطلاحا میگویند شرکت از طریق اندوخته و آورده نقدی افزایش سرمایه داده .

فرمول کلی برای محاسبه حداقل قیمت سهم پس از افزایش بصورت زیر است :


حداقل قیمت پس از افزایش =
( قیمت سهم قبل از افزایش +مبلغ اسمی به نسبت حق تقدم متعلقه به یک سهم ) تقسیم بر (تعداد حق تقدمی که به هر سهم تعلق میگیرد+1)


فرضا اگر قیمت سهم شرکت قبل از مجمع 3000 ریال باشد و شرکت 50% افزایش سرمایه بدهد تعداد حق تقدم متعلقه هر سهم برابر 5/. میباشد که حداقل قیمت هر سهم پس از مجمع برابر می شود با (3000+500 ) تقسیم بر 1.5 که برابر است با حدودا 2330 ریال .

3- افزایش سرمایه به روش صرف سهام :
در این روش شرکت سهام خود را به مبلغی بیش از قیمت اسمی و از طریق پذیره نویسی بفروش رسانده و تفاوت حاصل از قیمت فروش و قیمت اسمی سهام را به حساب اندوخته منتقل و یا در ازای آن سهام جدید به سهامداران قبلی می دهد .

یکی از دلایلی که اخیرا این روش نسبت به روش افزایش از طریق آورده بیشتر مورد توجه شرکتها قرار گرفته این است که در این روش شرکت مبلغ مورد نظر برای افزایش سرمایه را در مدت کمتری از طریق پذیره نویسی تامین می کند بر خلاف روش آورده که معمولا تامین مبلغ افزایش سرمایه تا آخرین روزهای پایان مهلت استفاده از حق تقدم و همچنین بفروش رساندن حق تقدمهای استفاده نشده به طول می انجامد .

در ایران معمولا شرکتها مبلغ مورد نیاز برای افزایش سرمایه را از طریق فروش تعدادی برگه سهام به نرخی بالاتر از قیمت اسمی تامین نموده و مابقی سهام را بین سهامداران قبلی توزیع می نمایند .

بعنوان مثال فرض کنید شرکتی 10000 میلیون سرمایه دارد و تعداد برگه های سهام آن 10 میلیون می باشد و هر سهم این شرکت در بازار 9000 ریال معامله میشود و این شرکت قصد دارد سرمایه خود را به میزان 100% و از طریق صرف سهام افزایش دهد .

مبلغ مورد نیاز برای افزایش سرمایه 10000 میلیون ریال میباشد که معادل 10 میلیون برگه سهام جدید است .حال اگر فرضا ( تذکر اینکه این محاسبه فقط یک مثال است و اینکه شرکت سهام خود را به چه قیمتی باید پذیره نویسی کند خود مستلزم بحث مفصلی است ) این شرکت سهام جدید را به مبلغ 5000 ریال پذیره نویسی کند با فروش 2 میلیون سهم مبلغ مورد نیاز جهت افزایش سرمایه تامین می گردد و شرکت مابقی سهام جدید یعنی 8 میلیون سهم را بین سهامداران قبلی تقسیم می نماید . به عبارتی به ازای هر 10 سهم قبلی 8 سهم جدید (بدون پرداخت وجهی ) به سهامداران قبلی تعلق می گیرد . (از نظر حسابداری شرکت پس از فروش 2 میلیون سهم به قیمت 5000 ریال اضافه مبلغ اسمی بر روی هر سهم یعنی 4000 ریال که برای 2 میلیون سهم معادل 8000 میلیون ریال می شود را به حساب اندوخته منتقل و از محل این حساب افزایش سرمایه ای به روش جایزه و به نفع سهامداران قبلی می دهد)

این مورد از روشهای افزایش سرمایه بدلیل اینکه به تازگی در ایران رواج پیدا کرده لذا قیمت گذاری آن دارای بحث مفصلی است و مثال بالا فقط برای روشن شدن این روش افزایش سرمایه بود .

_________________
ما برای بوسیدن خاک سر قله ها --- چه خطرها کرده ایم، چه خطرها کرده ایم
ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود --- خون دلها خورده ایم خون دلها خورده ایم
ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود --- رنج دوران برده ایم رنج دوران برده ایم


19 سپتامبر 2008, 15:38
مشخصات شخصی
آواتار کاربر

عضو: 24 نوامبر 2007, 14:48
پست ها: 44
طبقه بندی شرکتها

در این بخش به طبقه بندی انواع شرکتها به جهت آشنایی با نوع فعالیت آنها و نحوه مطالعه و بررسی روی این شرکتها می پردازیم . هدف از این طبقه بندی بیشتر بررسی نوع فعالیت شرکتهاست تا صنعت و طبقه آنها .

برای بررسی شرکتها بر اساس نوع فعالیت آنها می توان شرکت ها را این گونه دسته بندی کرد:


شرکتهای تولیدی :

مکانیزم فعالیت این شرکتها تهیه مواد اولیه و انجام تغییرات روی آن و ساخت محصول می باشد .
این محصولات می تواند خود به نوعی مواد اولیه برای سایر شرکتهای تولیدی باشد . اگر به پروسه تولید دقت کنیم اصولا مواد اولیه و خام پس از چند مرحله تغییرات بصورت کالای نهایی آماده مصرف در دسترس مصرف کنندگان قرار می گیرد . در این مراحل صنایع مختلفی با ایجاد تغییرات روی کالا باعث شکل گیری و ساخت محصول نهایی می گردند .

اصولا فعالیت تولیدی با ایجاد ارزش افزوده و ایجاد اشتغال باعث افزایش درآمد ناخالص ملی و در نتیجه رشد و شکوفایی اقتصاد می گردند .

جهت بررسی شرکتهایی که نوع فعالیت آنها تولید می باشد بررسی نکات زیر حائز اهمیت است:

وجود منابع اولیه و ارزان قیمت در داخل باعث می شود شرکتهایی که در صنایع مادر قرار دارند دارای 2 مزیت دسترسی به منابع اولیه ارزان قیمت و وجود بازار فروش پر رونق در داخل و خارج گردند . به علت وابستگی اکثر صنایع به این گونه شرکتها و امکان ایجاد ارزش افزوده در این صنایع معمولا این شرکتها در زمان رونق اقتصادی به علت فراوانی بازار فروش از موقعیت خوبی برخور دارند .

دسته دیگر شرکتهایی هستند که پس از دریافت مواد اولیه از صنایع مادر و ایجاد تغییرات آن را در اختیار شرکتهای قرار می دهند که کالای نهایی آماده مصرف تولید می کنند . این گونه شرکتها را می توان واسطه ای میان این دو گروه دانست ( بعنوان مثال شرکتی که تولید کننده بدنه خودرو می باشد پس از خرید ورق فلزی از شرکت تولید کننده این نوع فلز و ساخت بدنه آن را به شرکتهای خودرو سازی می فروشد ) . لذا در بررسی این شرکتها توجه به بازار خرید و فروش آنها اهمیت دارد .

و در آخر دسته سوم یا شرکتهایی که کالای آماده مصرف تولید می کنند قرار دارند . در این گونه شرکتها توجه به بازار فروش برای کالا و مقایسه قیمت و کیفیت کالای آنها با موارد مشابه داخلی و خارجی اهمیت به سزایی دارد .

بطور کلی در مورد شرکتهای تولیدی دقت به میزان فروش و درصد رشد آن و همچنین قیمت تمام شده کالا (قیمت مواد اولیه – دستمزد و هزینه های سربار ) از مهمترین معیارهای ارزیابی می باشد .


شرکتهای خدماتی و پیمانکاری :

فعالیت این شرکتها بر اساس پروژه ها و قرارداد هایی است که با شرکتها و سازمانهای دیگر می بندند و معمولا به لحاظ دوره ای بودن انجام فعالیت این گونه شرکتها، قیمت سهام آنها می تواند دارای نوسانات زیادی باشد .
هر چند در بین این شرکتها نیز شرکتهایی هستند که به لحاظ انحصاری که در نوع فعالیت شان دیده می شود در اکثر مواقع تعدادی پروژه و قرارداد در دست اجرا دارند . بطور کلی در ارزیابی این گونه شرکتها بیشتر به قراردادهای در دست اجرا و قراردادهای احتمالی آنها در اینده توجه می شود . به همین لحاظ سهام این گونه شرکتها در زمان برنده شدن در مناقصه و یا بستن قرارداد جدید ارزشمند می گردد که برای بررسی آن توجه به نکات زیر با اهمیت است .

نوع و مدت قرارداد : یا به عبارتی قرارداد برای دوره خاصی بسته شده و یا در دوره های بعد قابل تکرار است . فرضا قرارداد ساخت یک پل برای یک شرکت فقط برای یکبار ایجاد سود می کند.
ولی قرار داد تعمیر و نگهداری پل های یک استان به مدت 10 سال ، درآمدی قابل تکرار برای شرکت ایجاد می کند .

مبلغ کل قرارداد و هزینه بری آن : یا به عبارتی محاسبه این که قرارداد فوق در مجموع چقدر عایدی نصیب شرکت می نماید و شرکت برای انجام آن چه مقدار هزینه خواهد نمود و از این مقدار چقدر به ارزش هر سهم افزوده خواهد شد و اینکه آیا این افزایش با افزایش قیمت بازار سهم همخوانی دارد یا خیر.


شرکتهای سرمایه گذاری :

این گونه شرکتها اصولا خود دارای سهام دیگر شرکتهای بورسی و غیر بورسی می باشند . اصولا ارزش این شرکتها رابطه مستقیم با ارزش سهام پرتفوی آنها دارد . در بررسی این شرکتها توجه به موارد زیر لازم است:

1- نوع و صنعت فعالیت شرکتهای پرتفوی : بدین لحاظ که شرکتهای زیر مجموعه آنها از چه صنایعی انتخاب شده اند و تنوع آنها به چه میزان است و اینکه صنایع انتخاب شده جزو صنایع برتر و مورد توجه بازار است یا خیر . به عبارتی در آینده چه مقدار انتظار رشد برای آنها می توان داشت .

2- ارزش پرتفوی هر سهم (nav) : بدین معنا که سهام موجود در پرتفوی این شرکتها دارای چه میزان ارزش می باشد و به هر سهم چه ارزشی از بابت پرتفوی شرکت تعلق می گیرد . معمولا قیمت سهام این گونه شرکتها در حول و حوش nav آنها قرار دارد . بسته به اینکه شرکت پرتفوی خود را از میان شرکتها و صنایع برتر و قابل رشد انتخاب کرده یا برعکس قیمت سهام این شرکتها می تواند دارای درصدی اختلاف از ارزش پرتفوی آنها باشد .


شرکتهای هلدینگ :

شرکتهای هلدینگ به شرکتهایی می گویند که دارای سهام شرکتهای هم گروه و هم صنعت خود می باشند. برای بررسی و ارزیابی این گونه شرکت ها نیز توجه به صنعت و ارزش پرتفوی شرکت از نکات مهم می باشد .


شرکتهای ساختمانی :

فعالیت این شرکتها در امر ساخت وساز می باشد و به لحاظ نوع فعالیت شان بازده آنها در بلند مدت رضایت بخش می باشد . ارزش این گونه شرکتها بیشتر بسته به داراییهای آنها شامل زمین و ساختمان می باشد .

یکی از نکات مهم در بررسی این شرکتها دقت در تفاوت میان ارزش دفتری و ارزش بازار پروژه های در دست اجراست . بعنوان مثال شرکتی که در سالهای قبل زمینی به ارزش 1000000 ریال خریداری نموده به لحاظ حسابداری ارزش این ملک یا زمین بعد از سالها و با وجود رشد قیمتی که داشته ولی در ارزش دارایی های شرکت به همان مبلغ محاسبه می گردد . ولی زمانی که شرکت پس از ساخت و ساز و احداث ساختمان اقدام به فروش ان می نماید این رشد قیمت در محاسبات افزوده می شود و باعث شناسایی سود در آن دوره می گردد .

اصولا به علت زمان بر بودن ساخت و ساز و تجربه رشد قیمت زمین و ملک در ایران این گونه شرکتها در بلند مدت بازدهی مناسبی دارند و معمولا سهام آنها در کوتاه مدت نوسان زیادی ندارد .


بانکها و موسسات مالی و لیزینگ :

مهمترین بخش فعالیت این شرکتها و موسسات بر پایه پرداخت وام از محل سرمایه یا سپرده های مشتریان است . در اینگونه موسسات توجه به این نکات با اهمیت است .

1- نسبت نرخ سود دریافتی و نرخ سود پرداختی و محاسبه مارجین سود . زیرا تنها تکیه بر سود دریافتی بدون توجه به سود پرداختی ( محل جذب سرمایه ) منطقی نمی باشد .

2- حجم سرمایه و پتانسیل موجود و نسبت استفاده از این منابع مالی .

3- نوآوری و تنوع خدمات ارائه شده و بررسی نیاز و توجه جامعه به این خدمات ( با توجه به اینکه یکی دیگر از منابع مهم سود اوری می باشد ) .

_________________
ما برای بوسیدن خاک سر قله ها --- چه خطرها کرده ایم، چه خطرها کرده ایم
ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود --- خون دلها خورده ایم خون دلها خورده ایم
ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود --- رنج دوران برده ایم رنج دوران برده ایم


19 سپتامبر 2008, 15:40
مشخصات شخصی
مشاهده پست های قبلی:  نمایش بر اساس  
پاسخ به موضوع   [ 2 پست ] 

افراد آنلاین

کاربران حاضر در این تالار: - و 6 مهمان


شما نمی توانید در این تالار موضوع جدید باز کنید
شما نمی توانید در این تالار به موضوع ها پاسخ دهید
شما نمی توانید در این تالار پست های خود را ویرایش کنید
شما نمی توانید در این تالار پست های خود را حذف کنید
شما نمی توانید در این تالار ضمیمه ارسال کنید

جستجو برای:
پرش به:  

Powered by phpBB © phpBB Group
تبادل لینک | تماس با ما | دریافت قیمت کالاهای معامله شده از طریق ایمیل | تبلیغات در سایت | قیمتهای روزانه کالاهای پایه ایی در سایت | نقشه سایت | صفحه اصلی سایت | مقالات سایت


تمام حقوق برای سایت بورس کالا محفوظ است. نقل و استفاده از مطالب سایت  بورس کالا فقط با ذکر نام و لینک آدرس سایت بورس کالا مجاز است.
نوشته ها و نظرات کاربران سایت ، نظر شخصی افراد بوده و لزوما مورد تایید سایت نیست
توجه : سایت بورس کالا ، یک سایت مستقل و خصوصی بوده و ارتباطی با شرکت بورس کالای ایران ندارد